Ploegentijdrit Gilze

Het fenomeen ‘ploegentijdrit’

In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw werd de ploegentijdrit welhaast tot kunstvorm verheven door de illustere TI-Raleigh ploeg onder leiding van de in 2011 overleden Peter Post. De renners van Post wilden altijd en overal winnen, maar in het bijzonder de ploegentijdrit mocht niet verloren worden. De TI-Raleigh ploeg introduceerde dan ook als eerste een nieuw systeem om te wisselen. Alle ploegen reden in die tijd in een dubbele waaier. Het was de renner Gerben Karstens die het “systeem-Post” in 1978 invoerde: de negen renners reden in een enkele waaier waarbij de sterksten langer op kop reden dan de zwaksten. Het nieuwe systeem was onnavolgbaar en zeer succesvol. De winst in beide ploegentijdritten in de Tour de France van 1980 heeft mede de basis gelegd voor de eindoverwinning van Joop Zoetemelk.

De druk binnen de ploeg was enorm. De mindere tijdrijders waren niet alleen bang hun portie werk niet naar behoren te kunnen volbrengen. Ze vreesden daadwerkelijk hun ploegmakkers niet bij te kunnen houden. Sterker nog, de klimmer Bert Pronk werd in diezelfde tour van 1980 door zijn eigen team buiten de tijdslimiet gereden.

Hoewel wielrennen een individuele sport is, maakt juist de wisselwerking tussen de snelheid van een enkeling en de samenwerking met meerderen, de ploegentijdrit tot een der mooiste onderdelen van de wielersport.

Organisatie Ploegentijdrit Gilze

Voor meer informatie over de Ploegentijdrit in Gilze kunt u contact opnemen met Stichting Wielerweekend Gilze:
info@wielerweekendgilze.nl